Steenmarter op zolder: welke sporen wijzen erop?

Een steenmarter zelf ziet u zelden. Zijn sporen op zolder vertellen meer: geluid, een vaste plek met uitwerpselen, beschadigde isolatie en prooiresten.

Bureau voor Dierplagen

Redactie

Steenmarter op zolder: welke sporen wijzen erop?

Een steenmarter is vooral 's nachts en in de schemering actief en laat zich weinig zien. Op zolder laat hij wel sporen achter die samen een beeld geven. Eén spoor bewijst nog niet dat er een steenmarter verblijft; een combinatie van geluid, uitwerpselen, geur en schade maakt het aannemelijker. Deze pagina helpt u die sporen te herkennen en veilig vast te leggen.

Welk geluid past bij een steenmarter?

De Zoogdiervereniging beschrijft het geluid van een steenmarter in huis als stommelend, alsof er iemand op zolder loopt. Ratten en muizen maken minder geluid en klinken meer trippelend. Omdat een steenmarter meerdere rustplaatsen afwisselt, hoort u het geluid vaak niet elke nacht.

In de zoogtijd kunt u volgens dezelfde bron soms jongen horen piepen. Noteer daarom per nacht of u iets hoorde, hoe laat en waar in het huis. Zo'n logboek zegt meer dan één luidruchtige nacht.

Lees hoe u een steenmarter herkent

Hoe herkent u uitwerpselen en een latrine?

Uitwerpselen van een steenmarter zijn volgens de Zoogdiervereniging 8 tot 10 centimeter lang en 10 tot 12 millimeter dik, lopen uit in een punt en zijn soms gedraaid. De kleur hangt af van het voedsel. Vaak ziet u haren, veren, botjes of pitten van vruchten. Rattenkeutels zijn veel kleiner, ongeveer 2 centimeter.

Een steenmarter legt uitwerpselen vaak op een vaste plek bij de schuilplaats: een latrine. Daar hopen zich uitwerpselen, urine en prooiresten op, en dat geeft een kenmerkende stank. Urine kan bovendien in isolatie en een plafond trekken.

Bekijk de steenmarter bij de Zoogdiervereniging

Wat zegt beschadigde isolatie?

Een steenmarter zoekt een warme, verborgen plek en krabt daarvoor isolatiemateriaal los. Volgens de Zoogdiervereniging kan daardoor flinke schade ontstaan. U ziet dan gaten of gangen in glaswol of steenwol, losgetrokken dampremmende folie of isolatie die op een hoop ligt.

Soms zijn ook kabels aangevreten. Laat beschadigde elektra door een installateur controleren en trek zelf niet aan losse draden.

Welke andere sporen kunt u vinden?

Rond een schuilplaats vindt u soms prooiresten, zoals leeggegeten eieren, veren of stukken huid van kleine zoogdieren. Steenmarters leggen ook kleine voedselvoorraden aan op zolders of in schuurtjes. In stof ziet u soms pootafdrukken met vijf tenen, en langs balken of randen krassen of vuile vegen.

Buiten helpen sporen bij de toegang: haren of vuil aan een dakrand, verschoven pannen of uitwerpselen op een plat dak. Die kunnen laten zien welke route in gebruik is.

Wat legt u veilig vast?

Fotografeer sporen met een maatverwijzing en noteer plek en datum. Blijf op een veilige, normaal toegankelijke plek: open geen dakbeschot of spouw en til geen pannen op. Draag handschoenen als u iets aanraakt en voorkom stof.

Sluit geen opening af en ruim een latrine nog niet op zolang niet duidelijk is of de plek in gebruik is. De steenmarter staat als nationaal beschermde soort in bijlage IX van het Besluit activiteiten leefomgeving. Er bestaat geen algemene toestemming om na één waarneming te verjagen of een opening af te sluiten. Welke voorwaarden gelden, hangt af van de handeling, de plek, het gebruik als rust- of voortplantingsplaats en de regels van de provincie.

Lees wat de Omgevingswet betekent

Welke vervolgstap past?

Wijzen geluid en sporen samen op een steenmarter, dan is de volgende vraag hoe het dier binnenkomt en of er een rust- of voortplantingsplaats in het spel is. Een inspectie van de toegangen aan dak en gevel geeft daar antwoord op. Daarna kan worden bepaald welke wering past en wanneer die kan worden uitgevoerd.

Stuur bij een vraag uw logboek, foto's van sporen en eventuele openingen mee.

Bekijk hoe een steenmarterinspectie verloopt